درد دل های عاشقانه واقعی

پایان یه درددل

سلام به همه دوستای گل که بهم لطف کردن و تو داستان قبلیم بهم

خیلی لطف کردن الان ادامه داستانمو گذاشتم خوشحال میشم برین ادامه

مطلبو بخونین ببینید دوستان بعضیاتون میاین بعد از خوندن داستان هرجور

دوس دارین بهم توهین می کنین همتون اینطور نیستین فقط چند نفر

هستن اشکال نداره من جوابتونو نمیدم هرجور دوس داری توهین کن چون

فقط داری فرهنگ خودتو نشون میدی

برای خوندن داستان به ادامه مطلب برین

ادامه نوشته

+ نوشته شده در جمعه هجدهم آذر ۱۳۹۰ ساعت 12:59 توسط شـــهـــابـــ |

یادته بهت می گفتم اگه تو بری می میرم
حالا تو رفتی و نیستی ٬ پس چرا من نمی میرم؟؟
چرا هستم؟ چرا موندم؟ چجوری طاقت می آرم؟
چجوری من دلم اومد رو مزارت گل بزارم؟؟
جای خالیت و چجوری میتونم بازم ببینم؟
دیگه چشمام و نمیخوام. نمیخوام دیگه ببینم!
وای چطوری دلم اومد جسم سردت و ببوسم؟
من که آتیش میگرفتم٬ چی باعث شد که نسوزم؟
ذره ذره٬قطره قطره٬ میسوزم اما میمونم
خودمم موندم چه جوری میتونم زنده بمونم
هنوزم باور ندارم که تو نیستی و من هستم
شایدم من مرده باشم٬ الکی میگن که هستم!
کاشکی وقتی که میرفتی دستتو گرفته بودم
کاشکی پر نمیکشیدی بالت و شکسته بودم
نازنین وقتی که بودی شبا هم تو رو میدیدم
دیگه از روزی که رفتی حتی خوابتم ندیدم
تو که بی وفا نبودی٬لااقل بیا تو خوابم
مگه تو خبر نداری شب و روز برات بیتابم؟
میدونم یه روز دوباره می تونم تو رو ببینم
تو پیش خدا دعا کن که منم زود تر بمیرم
.................................................
ممنون از حضورتون.

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها

BLOGFA.COM

ایـــنجــا میــتـــونـــی خودتــــو آرومــ کنـــی

پایان یه درددل

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها